شماره ۲۵۰ - آغاز محبت دگر انجام ندارد
شماره ۲۵۱ - بگو به شرم، ز چشمم ترا نگاه ندارد
شماره ۲۵۲ - جهان خاک کرم خیزی ندارد
شماره ۲۵۳ - بی غم عالم، دمی بر اهل دولت نگذرد
شماره ۲۵۴ - زما بخشم جهان دو رنگ میگذرد
شماره ۲۵۵ - نتوانست ز بس ضعف بدندان جا کرد
شماره ۲۶۰ - صرصر آهم چراغ روز را خاموش کرد
شماره ۲۶۱ - گلی تو، گل! نظر اما نمیتوانم کرد
شماره ۲۶۲ - حبذا زور جنون، مغلوب زنجیرم نکرد
شماره ۲۶۳ - پیری در خواهش بدل ریش برآورد
شماره ۲۶۵ - بی نیازی ساقی از مینا برون میآورد
شماره ۲۶۶ - در هر سخن، سخنور صد تاب میخورد
شماره ۲۶۷ - میان عشق و ننگ و نام، الفت در نمیگیرد
شماره ۲۶۸ - بدرویشان فسون جاه و دولت در نمیگیرد
شماره ۲۶۹ - میرود فکر جهانم، که ز کار اندازد
شماره ۲۷۱ - مرا ذکر تو با این کهنگی ها تازه میسازد
شماره ۲۷۴ - دشمن چو ریزشی دید، زو شور و شر نخیزد
شماره ۲۷۶ - مرد از راه شکست خود بعزت میرسد
شماره ۲۷۷ - از جگر خوناب اشکم خوش به سامان میرسد
شماره ۲۷۸ - به جبهه چین ز غم روزیت خطا باشد