عرفان

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

۵۸۵۳۰ گوهر همه‌ی برچسب‌ها
واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۲۱ - چندین بزینت بدن ای خودنما مپیچ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۲۲ - فصل شباب رفت و، نیامد بکار هیچ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۲۳ - دل واکن هر پیر و جوانست دم صبح واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۲۴ - بشکفان چون غنچه، چشم از خواب در بستان صبح واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۲۶ - پرید رنگ من، از می چو گشت جانان سرخ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۲۸ - سخن تا پخته نبود کی پسند خاص و عام افتد؟ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۳۰ - بدل اندیشه جانانم از شوکت نمی گنجد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۳۱ - عرق بر خویش چون از تاب آن گلبرگ تر پیچد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۳۲ - فضای دل خلاص از خار خار غم کجا گردد؟ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۳۳ - بکش تیغ ای ستمگر تا جهانی جان بکف گردد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۳۴ - ز پرگویی زبان کس را وبال دین و جان گردد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۳۵ - آزاده بهمراهی کس بند نگردد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۳۶ - ز یاران رنجش هم، مانع دیدار میگردد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۳۹ - کی از اسباب نیکی بدگهر فرخنده میگردد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۴۰ - چشم دل منعم سیر، ز اسباب نمیگردد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۴۲ - میان خلق، با خلق آشنا کامل نمیگردد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۴۵ - چون بهله بصید دلم آن مست برآرد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۴۷ - گرچه درد دل ما شرح و بیانی دارد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۴۸ - تاب رخش، ماه و آفتاب ندارد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۴۹ - فضای خاطرم از غم از آن غبار ندارد