عرفان

فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۰۶ - کسی ز ننگ به من گرچه روبه‌رو نگذاشت فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۱۰ - نوبهار من که هر خار مرا گل کرد و رفت فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۱۲ - در ازل سوز محبّت در دل ما جا گرفت فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۱۴ - یاد او در سینه کردم جامه بوی گل گرفت فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۱۶ - گلستان از خنده‌اش طرح گل خندان گرفت فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۱۸ - چون نیاز ما و ناز او به هم درمی‌گرفت فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۲۰ - می‌فزاید عشق من هر دم چو حسن کاملت فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۲۱ - زان برون زد دلبر من بارگاه از شش جهت فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۲۳ - سفر عمر زیانست و درو سود عبث فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۲۴ - هر کجا راه بریدیم عبث بود عبث فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۲۶ - ای بی‌لبت حرام بر اهل کلام بحث فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۲۹ - گهی کلاه نهی بر سر و گه افسر کج فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۳۰ - خواهم که شبی سرزده آیم به در صبح فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۳۱ - یک لحظه سر برآر مه من ز خواب صبح فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۳۲ - شتاب شام سیه‌چرده و صباح صبیح فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۳۳ - وزید بر سر زلف کجت صبا گستاخ فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۳۷ - کارم از گفتن لطفت به غرامت افتاد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۴۰ - وجودت تا ز چشم کیمیای امتیاز افتد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۴۶ - به گلشن چون روی مرغ از نوا خاموش می‌گردد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۴۷ - دل مسیح ز دردم شکسته می‌گردد