عرفان

صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۹۱ - خواجه را گوی که از زیر زمین یاد کند صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۹۲ - راستی مردم از آندم که بصلب پدرند صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۹۳ - کسیکه بهر خدا ترک خودستائی کرد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۹۵ - مست ساقی ز سر آب عنب می‌گذرد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۹۷ - همره قافلهٔی روبرهی باید کرد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۹۹ - مردم چشم تو نازیم که در پرده درند صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۰۰ - هر که را بوئی از آن طرهٔ پرچین‌ آمد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۰۱ - شوخی به همه خلخ و فرخار نباشد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۰۲ - کس نیست تا نشان بمن از آن دهان دهد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۰۳ - آینه چون جلوه گاه روی جانان می‌شود صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۰۴ - ز جان خویش اگر عاشقان نظر گیرند صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۰۵ - هر آنکو سر بخاک درگه پیر مغان دارد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۰۶ - چون بت من شانه بر زلف چلیپائی کشد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۰۷ - هر که با او آشنا شد خود ز خود بیگانه کرد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۰۸ - دل سجده جز بر آن خم ابرو نمیکند صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۰۹ - زلف از شانه بروی چو قمر میریزد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۱۰ - فلک خم گشت کز خود طرح چوگان تو اندازد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۱۱ - هر کس نه بعشق از سر اخلاص قدم زد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۱۲ - مدد ز چشم پر آبم سحاب می‌خواهد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۱۳ - سر عشقت بدل خسته نهان خواهم کرد