شماره ۱۶۳ - ای آنکه با وجود تو دیگر وجود نیست
شماره ۱۶۴ - زمین گوئی به پیش پای عشق است
شماره ۱۶۶ - علی است بهر بجا بودن جهان باعث
شماره ۱۶۷ - ای حسن تو بگرفته ز خوبان جهان باج
شماره ۱۶۸ - ببزم دل چو برافروختم ز عشق سراج
شماره ۱۶۹ - با بت ساده نشستن که ثواتبست و مباح
شماره ۱۷۰ - تعالی الله از این بالا وزین رخ
شماره ۱۷۲ - صبحدم باد صبا مشک فشان میآید
شماره ۱۷۳ - گر از دل نیمه شب آهی برآید
شماره ۱۷۵ - جدا از طره اش حال دلم دانی چسان باشد
شماره ۱۷۶ - مگذار اینکه راز دلت بر زبان رسد
شماره ۱۷۷ - رندان عمل برای رضای خدا کنند
شماره ۱۷۹ - قربان آن زمان که زمان و مکان نبود
شماره ۱۸۰ - نالهٔ من نی عجب گر جا به دلها میکند
شماره ۱۸۱ - غیر آن سر که سری با کف پایی دارد
شماره ۱۸۴ - نالیدن مهجوران سوز دگری دارد
شماره ۱۸۶ - دلدار ما به درد دل ما نمی رسد
شماره ۱۸۷ - آن که از دوست بجز دوست تقاضا دارد
شماره ۱۸۸ - هزار بار به خون جگر طهارت کرد
شماره ۱۹۰ - بر دل چو یاد لعل لب یار بگذرد