شماره ۱۳۹ - جز معرفت از بهر بشر خاصیتی نیست
شماره ۱۴۰ - حجه قائم که جبریلامین دربان اوست
شماره ۱۴۱ - دانم که ره کعبه و بتخانه کدامست
شماره ۱۴۲ - ای جسم تو بگرفته ز جان باج لطافت
شماره ۱۴۳ - با ما مگو که دیر کجا و حرم کجاست
شماره ۱۴۴ - از حرم بگذر که اینجا خرگه آنشاه نیست
شماره ۱۴۵ - آنکه بهر جا عیان طلعت نیکوی اوست
شماره ۱۴۷ - تنها ستمت بهر من ای ماه جبین است
شماره ۱۴۸ - دل ز راه دیده از نور جمالش روشن است
شماره ۱۴۹ - آنکس آگه ز پریشانی احوال من است
شماره ۱۵۰ - نی همین از خود براه یار میباید گذشت
شماره ۱۵۱ - من و خاک سر آنکوی که دلدار آنجاست
شماره ۱۵۲ - خرم کسی که کام ز بخت جوان گرفت
شماره ۱۵۴ - کارت ای یار بمن غیر ستمکاری نیست
شماره ۱۵۵ - بطرف باغ هر آن سرو کز زمین برخاست
شماره ۱۵۶ - دلم ز دست تو خون گشت و حجت هم این است
شماره ۱۵۷ - تا نگوئی بجهان دوست مرا بسیار است
شماره ۱۵۸ - ایهاالناس اینجهان را نیم جو مقدار نیست
شماره ۱۵۹ - اگر که خانه خمار دایمم وطن است
شماره ۱۶۱ - دل مسوزان که ز هر دل بخدا راهی هست