شماره ۳۹۴ - تا کی دلا خموشی یکدم برآر زاری
شماره ۳۹۵ - تا نگردی با خلایق یار بی عز و وقاری
شماره ۳۹۶ - نیست بازار جهانرا به از این سودایی
شماره ۳۹۷ - گشتیم پی یار نکو هر سر کوئی
شماره ۳۹۸ - ایکه نام آن صنم را در بر من میبری
شماره ۳۹۹ - دنیا زکف گذار چو دعوی دین کنی
شماره ۴۰۰ - ای برادر چند دل آلودهٔ دنیا کنی
شماره ۴۰۱ - چو کسی بعذرخواهی نرود ز بی گناهی
شماره ۴۰۴ - داد از دست تو کاینسان دلربائی میکنی
شماره ۴۰۵ - نتوان گفت رخت را قمر آری آری
شماره ۴۰۶ - گر نوازی ز کرم یا که کشی یا که به بندی
شماره ۴۰۷ - تا زدهام خویش به دیوانگی
شماره ۴۰۹ - هر گه بخاطرم تو پریوش گذر کنی
شماره ۴۱۰ - روی تو هست موسی و چشم تو سامری
شماره ۴۱۱ - به بندگان نکنی لطف چون تو از یاری
شماره ۴۱۲ - برو بجو ز عمل مونسی و داد رسی
شماره ۴۱۳ - گفت دانا پدری با پسر از آگاهی
شماره ۴۱۴ - تو مرغ گلشن قدسی نه در خور قفسی
شماره ۴۱۵ - قاصد کویش دلا تا نالهٔ شبگیر کردی
شماره ۴۱۶ - دمی که پرده ز رخسار خود براندازی