شماره ۱۷۰ - حیف خوبان کاینچنین میخواره و هر جا روند
شماره ۱۷۵ - باز آمد و ز عربده شرمنده رنگ بود
شماره ۱۷۷ - شرح الم دوری، در خامه نمیگنجد
شماره ۱۷۹ - قاصد کز تو به ما نامه نامی آورد
شماره ۱۸۰ - صف شکن ترک مرا بر سر مرکب نگرید
شماره ۱۸۱ - سر مست آرزو را، رسم ادب نباشد
شماره ۱۹۱ - ای چشم تو همچو فتنه خونریز
شماره ۱۹۴ - جان رفت و سینه تیر غمت را نشان هنوز
شماره ۲۰۱ - هر لحظه مرا ذوق محبّت برد از هوش
شماره ۲۱۹ - دوش مستی را همآغوش جنون میساختم
شماره ۲۳۵ - ز اظهار نیازم برفروزد، از عتاب است این
شماره ۲۴۲ - جفای یار، چنان برده اعتبار از من
شماره ۲۴۵ - ای مایه آزار دل، فکر دلزاری بکن
شماره ۲۶۳ - مینمایم خویش را وارسته از سودای او
شماره ۲۶۶ - زاهدا، به ز تو آن رند شرابآلوده
شماره ۲۷۷ - دلا ز سرو قدان برگرفتن نظر اولی
شماره ۲۸۰ - گشوده لب به حدیث ترحمآمیزی
شماره ۲۹۵ - زان مژه غیر خدنگ بلا ندهی
شماره ۳۰۳ - دی شدی مست می ناب و خرابم کردی
شمارهٔ ۱ - در مدح ابراهیم میرزای صفوی