عرفان

مولوی غزلیات غزل ۱۷۸ - می‌شدی غافل ز اسرار قضا مولوی غزلیات غزل ۱۷۹ - گر تو عودی سوی این مجمر بیا مولوی غزلیات غزل ۱۸۰ - ای تو آب زندگانی فاسقنا مولوی غزلیات غزل ۱۸۱ - دل چو دانه، ما مثال آسیا مولوی غزلیات غزل ۱۸۳ - ای دل رفته ز جا، بازمیا مولوی غزلیات غزل ۱۸۴ - من رسیدم به لب جوی وفا مولوی غزلیات غزل ۱۸۵ - از بس که ریخت جرعه بر خاک ما ز بالا مولوی غزلیات غزل ۱۸۶ - ای میرآب بگشا آن چشمهٔ روان را مولوی غزلیات غزل ۱۸۷ - از سینه پاک کردم، افکار فلسفی را مولوی غزلیات غزل ۱۸۹ - آمد بهار جان‌ها، ای شاخ تر به رقص آ مولوی غزلیات غزل ۱۹۰ - با آن که می‌رسانی، آن بادهٔ بقا را مولوی غزلیات غزل ۱۹۱ - بیدار کن طرب را، بر من بزن تو خود را مولوی غزلیات غزل ۱۹۲ - بشکن سبو و کوزه، ای میرآب جان‌ها مولوی غزلیات غزل ۱۹۳ - جانا قبول گردان، این جست و جوی ما را مولوی غزلیات غزل ۱۹۴ - خواهم گرفتن اکنون، آن مایهٔ صور را مولوی غزلیات غزل ۱۹۵ - شهوت که با تو رانند، صد تو کنند جان را مولوی غزلیات غزل ۱۹۶ - در جنبش اندرآور، زلف عبرفشان را مولوی غزلیات غزل ۱۹۷ - ای بنده بازگرد، به درگاه ما بیا مولوی غزلیات غزل ۱۹۸ - ای صوفیان عشق، بدرید خرقه‌ها مولوی غزلیات غزل ۱۹۹ - ای خان و مان بمانده و از شهر خود جدا