عرفان

مولوی غزلیات غزل ۵۸۶ - سعادت جو دگر باشد و عاشق خود دگر باشد مولوی غزلیات غزل ۵۸۷ - صلا جان‌های مشتاقان که نک دلدار خوب آمد مولوی غزلیات غزل ۵۸۸ - صلا رندان دگرباره که آن شاه قمار آمد مولوی غزلیات غزل ۵۹۰ - سر از بهر هوس باید چو خالی گشت سر چبود؟ مولوی غزلیات غزل ۵۹۲ - اگر چرخ وجود من ازین گردش فرو ماند مولوی غزلیات غزل ۵۹۳ - برون شو ای غم از سینه که لطف یار می‌آید مولوی غزلیات غزل ۵۹۵ - آن را که درون دل عشق و طلبی باشد مولوی غزلیات غزل ۵۹۶ - آن مه که ز پیدایی در چشم نمی‌آید مولوی غزلیات غزل ۵۹۹ - امشب عجب است ای جان گر خواب رهی یابد مولوی غزلیات غزل ۶۰۰ - جامم بشکست ای جان پهلوش خلل دارد مولوی غزلیات غزل ۶۰۱ - آن عشق که از پاکی از روح حشم دارد مولوی غزلیات غزل ۶۰۳ - گویند به بلا ساقون ترکی دو کمان دارد مولوی غزلیات غزل ۶۰۴ - هرک آتش من دارد او خرقه ز من دارد مولوی غزلیات غزل ۶۰۷ - ای دل به غمش ده جان یعنی بنمی‌ارزد مولوی غزلیات غزل ۶۰۸ - ایمان بر کفر تو ای شاه چه کس باشد؟ مولوی غزلیات غزل ۶۰۹ - در خانهٔ غم بودن از همت دون باشد مولوی غزلیات غزل ۶۱۰ - نان پاره ز من بستان جان پاره نخواهد شد مولوی غزلیات غزل ۶۱۱ - ای خفته شب تیره هنگام دعا آمد مولوی غزلیات غزل ۶۱۲ - بگذشت مه روزه عید آمد و عید آمد مولوی غزلیات غزل ۶۱۳ - ای خواجهٔ بازرگان از مصر شکر آمد