غزل ۶۴۱ - در حلقهٔ عشاق به ناگه خبر افتاد
غزل ۶۴۲ - در خانه نشسته بت عیار که دارد؟
غزل ۶۴۳ - در کوی خرابات مرا عشق کشان کرد
غزل ۶۴۷ - تدبیر کند بنده و تقدیر نداند
غزل ۶۴۸ - ای قوم به حج رفته کجایید کجایید؟
غزل ۶۵۰ - آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمد
غزل ۶۵۲ - تدبیر کند بنده و تقدیر نداند
غزل ۶۵۳ - چون بر رخ ما عکس جمال تو برآید
غزل ۶۵۵ - از بهر خدا عشق دگر یار مدارید
غزل ۶۵۶ - مرغان که کنون از قفص خویش جدایید
غزل ۶۵۷ - گر یک سر موی از رخ تو روی نماید
غزل ۶۵۹ - دلم امروز خوی یار دارد
غزل ۶۶۰ - نشرنا فی ربیع الوصل بالورد
غزل ۶۶۲ - اگر عالم همه پرخار باشد
غزل ۶۶۳ - تویی نقشی که جانها برنتابد
غزل ۶۶۵ - خنک جانی که او یاری پسندد
غزل ۶۶۶ - چمن جز عشق تو کاری ندارد
غزل ۶۶۷ - سماع صوفیان می در نگیرد
غزل ۶۶۸ - رجب بیرون شد و شعبان درآمد
غزل ۶۶۹ - چو شب شد جملگان در خواب رفتند