عرفان

مولوی غزلیات غزل ۷۵۴ - می‌خرامد آفتاب خوب رویان ره کنید مولوی غزلیات غزل ۷۵۷ - وصف آن مخدوم می‌کن گرچه می‌رنجد حسود مولوی غزلیات غزل ۷۵۸ - دل من کار تو دارد گل و گلنار تو دارد مولوی غزلیات غزل ۷۵۹ - دل من رای تو دارد سر سودای تو دارد مولوی غزلیات غزل ۷۶۰ - خنک آن کس که چو ما شد همه تسلیم و رضا شد مولوی غزلیات غزل ۷۶۱ - چو سحرگاه ز گلشن مه عیار برآمد مولوی غزلیات غزل ۷۶۲ - بدرد مرده کفن را به سر گور بر آید مولوی غزلیات غزل ۷۶۳ - خنک آن کس که چو ما شد همگی لطف و رضا شد مولوی غزلیات غزل ۷۶۴ - مشو ای دل تو دگرگون که دل یار بداند مولوی غزلیات غزل ۷۶۶ - خضری که عمر زآبت بکشد دراز گردد مولوی غزلیات غزل ۷۶۹ - چه توقف است زین پس همه کاروان روان شد مولوی غزلیات غزل ۷۷۱ - هله عاشقان بکوشید که چو جسم و جان نماند مولوی غزلیات غزل ۷۷۲ - صنما سپاه عشقت به حصار دل در آمد مولوی غزلیات غزل ۷۷۳ - سحری چو شاه خوبان به وثاق ما درآمد مولوی غزلیات غزل ۷۷۴ - به میان دل خیال مه دلگشا درآمد مولوی غزلیات غزل ۷۷۶ - عاشقان بر درت از اشک چو باران کارند مولوی غزلیات غزل ۷۷۷ - ای خدایی که چو حاجات به تو بر گیرند مولوی غزلیات غزل ۷۷۸ - از دلم صورت آن خوب ختن می‌نرود مولوی غزلیات غزل ۷۸۳ - ای دریغا که حریفان همه سر بنهادند مولوی غزلیات غزل ۷۸۴ - عید بگذشت و همه خلق سوی کار شدند