عرفان

مولوی غزلیات غزل ۷۲۹ - اینک آن جویی که چرخ سبز را گردان کند مولوی غزلیات غزل ۷۳۰ - اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنند‌ مولوی غزلیات غزل ۷۳۱ - پیش از آن کندر جهان باغ و می و انگور بود مولوی غزلیات غزل ۷۳۲ - دی میان عاشقان ساقی و مطرب میر بود مولوی غزلیات غزل ۷۳۴ - مطربا این پرده زن کز ره زنان فریاد و داد مولوی غزلیات غزل ۷۳۵ - دوش آمد پیل ما را باز هندستان به یاد مولوی غزلیات غزل ۷۳۷ - نام آن کس بر که مرده از جمالش زنده شد مولوی غزلیات غزل ۷۳۸ - مطربم سرمست شد انگشت بر رق می‌زند مولوی غزلیات غزل ۷۳۹ - قند بگشا ای صنم تا عیش را شیرین کند مولوی غزلیات غزل ۷۴۱ - پنج درچه فایده چون هجر را شش تو کند مولوی غزلیات غزل ۷۴۲ - عشق عاشق را ز غیرت نیک دشمن رو کند مولوی غزلیات غزل ۷۴۳ - آن زمانی را که چشم از چشم او مخمور بود مولوی غزلیات غزل ۷۴۴ - رو ترش کردی مگر دی باده­ات گیرا نبود؟ مولوی غزلیات غزل ۷۴۵ - آمدم تا رو نهم بر خاک پای یار خود مولوی غزلیات غزل ۷۴۶ - برنشست آن شاه عشق و دام ظلمت بردرید مولوی غزلیات غزل ۷۴۷ - ای طربناکان ز مطرب التماس می کنید مولوی غزلیات غزل ۷۴۹ - مست آمد دلبرم تا دل برد از بامداد مولوی غزلیات غزل ۷۵۰ - شاد شد جانم که چشمت وعدهٔ احسان نهاد مولوی غزلیات غزل ۷۵۱ - هر زمان کز غیب عشق یار ما خنجر کشد مولوی غزلیات غزل ۷۵۲ - هم دلم ره می‌نماید هم دلم ره می‌زند