غزل ۲۰۵۹ - گفت لبم ناگهان نام گل و گلستان
غزل ۲۰۶۰ - یک غزل آغاز کن، بر صفت حاضران
غزل ۲۰۶۱ - بوسه بده خویش را، ای صنم سیمتن
غزل ۲۰۶۲ - سیر نشد چشم و دل از نظر شاه من
غزل ۲۰۶۳ - ای رخ خندان تو، مایهٔ صد گلستان
غزل ۲۰۶۴ - باز فروریخت عشق، از در و دیوار من
غزل ۲۰۶۶ - باز برآمد ز کوه، خسرو شیرین من
غزل ۲۰۶۹ - بیش مکن همچنان، خانه درآ هم چنین
غزل ۲۰۷۰ - یا تو ترش کرده رو، مایه ده شکران
غزل ۲۰۷۱ - هر چه کنی تو، کردهٔ من دان
غزل ۲۰۷۲ - جفای تلخ تو گوهر کند مرا ای جان
غزل ۲۰۷۳ - دلا تو شهد منه در دهان رنجوران
غزل ۲۰۷۴ - مکن، مکن که روا نیست، بیگنه کشتن
غزل ۲۰۷۵ - تویی که بدرقه باشی گهی، گهی ره زن
غزل ۲۰۷۶ - به جان تو که ازین دل شده کرانه مکن
غزل ۲۰۷۹ - مقام ناز نداری، برو تو ناز مکن
غزل ۲۰۸۰ - چهار شعر بگفتم، بگفت نی، به ازین
غزل ۲۰۸۱ - نعیم تو نه از آن است که سیر گردد جان
غزل ۲۰۸۶ - من کجا بودم عجب، بیتو این چندین زمان
غزل ۲۰۸۸ - ببردی دلم را، بدادی به زاغان