عشق الهی

مولوی غزلیات غزل ۵۴۳ - یار مرا می‌نهلد تا که بخارم سر خود مولوی غزلیات غزل ۵۵۱ - جان و جهان چو روی تو در دو جهان کجا بود؟ مولوی غزلیات غزل ۵۷۱ - بیا کامشب به جان بخشی به زلف یار می‌ماند مولوی غزلیات غزل ۵۷۲ - ورای پردهٔ جانت دلا خلقان پنهانند مولوی غزلیات غزل ۵۸۰ - صلا یا ایها العشاق کان مه رو نگار آمد مولوی غزلیات غزل ۵۸۳ - رسیدم در بیابانی که عشق از وی پدید آید مولوی غزلیات غزل ۵۹۵ - آن را که درون دل عشق و طلبی باشد مولوی غزلیات غزل ۵۹۶ - آن مه که ز پیدایی در چشم نمی‌آید مولوی غزلیات غزل ۵۹۹ - امشب عجب است ای جان گر خواب رهی یابد مولوی غزلیات غزل ۶۰۱ - آن عشق که از پاکی از روح حشم دارد مولوی غزلیات غزل ۶۱۴ - آن بندهٔ آواره بازآمد و بازآمد مولوی غزلیات غزل ۶۱۵ - خواب از پی آن آید تا عقل تو بستاند مولوی غزلیات غزل ۶۳۵ - مستان می ما را هم ساقی ما باید مولوی غزلیات غزل ۶۳۶ - بمیرید بمیرید درین عشق بمیرید مولوی غزلیات غزل ۶۵۳ - چون بر رخ ما عکس جمال تو برآید مولوی غزلیات غزل ۶۸۶ - ای مطرب جان چو دف به دست آمد مولوی غزلیات غزل ۷۱۰ - آن شعلهٔ نور می‌خرامد مولوی غزلیات غزل ۷۲۴ - گرمابهٔ دهر جان فزا بود‌ مولوی غزلیات غزل ۷۳۲ - دی میان عاشقان ساقی و مطرب میر بود مولوی غزلیات غزل ۷۴۶ - برنشست آن شاه عشق و دام ظلمت بردرید