عشق

افسر کرمانی غزلیات شماره ۴۵ - گشتیم همه عالم و جای دگری نیست افسر کرمانی غزلیات شماره ۴۷ - آن که در عشق بتان هر نفسش فریاد است افسر کرمانی غزلیات شماره ۶۰ - مهر و وفا سرشته به آب و گل تو نیست افسر کرمانی غزلیات شماره ۶۵ - تا شدم شیفته زلف تو آرامم نیست افسر کرمانی غزلیات شماره ۷۰ - آن که در بزم نه ساقی و نه جامی دارد افسر کرمانی غزلیات شماره ۷۴ - این نکویان که سهی قامت و سیمین بدنند افسر کرمانی غزلیات شماره ۸۴ - آنچه در مدرسه آموختم ایامی چند افسر کرمانی غزلیات شماره ۸۵ - مرغ دل ما در قفست دانه ندارد افسر کرمانی غزلیات شماره ۸۸ - حاجتم از روی خوبان، جز تماشایی نباشد افسر کرمانی غزلیات شماره ۹۱ - غمی دارم به دل مدغم که در عالم نمی‌گنجد افسر کرمانی غزلیات شماره ۹۲ - زین سان که آن پیمان‌گسل، آغاز دستان می‌کند افسر کرمانی غزلیات شماره ۱۰۷ - ای پناه هر فقیر و هر اسیر افسر کرمانی غزلیات شماره ۱۱۰ - ساقی بیار باده که آمد بهار باز افسر کرمانی غزلیات شماره ۱۱۷ - کسی کز عشق خوبان هیچ نبود صبر و آرامش افسر کرمانی غزلیات شماره ۱۱۸ - هر آن بلبل که آمد بوستان دیدار صیادش افسر کرمانی غزلیات شماره ۱۲۰ - آن که قرار ما بود قصه آشنائیش افسر کرمانی غزلیات شماره ۱۲۱ - آتش زنم ز عشق گر این سان به جان خویش افسر کرمانی غزلیات شماره ۱۲۸ - آتش زنم ز عشق گر این سان به جان خویش افسر کرمانی غزلیات شماره ۱۲۹ - آیم از دیر مغان سرخوش و مست و مدهوش افسر کرمانی غزلیات شماره ۱۳۲ - دوش دیدم بر در میخانه پیر می‌فروش