عشق

میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۸۳ - عشق آمد و یکباره ز خود بی خبرش کرد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۸۵ - نبیند روی لیلی کس در این دار میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۹۳ - شوریست عجب در سر شوریده سران باز میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۰۰ - گفته بودی کز پریشانی شدم چون موی خویش میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۲۷ - تا بکی همراهی این عقل سرگردان کنم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۲۸ - نیمه هشیاریم و یک نیم دگر مستانه ایم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۳۷ - گر تو می در خواب خوردی، ما به بیداری زنیم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۴۴ - بتی شیرین لب اما ترشروی و تند خو دارم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۵۴ - از باده دوش سخت مخمورم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۵۵ - دیشب بیاد چشم تو بیدار بوده ایم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۵۷ - بر آن سرم که بکوی مغان سرای کنم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۶۰ - من بشیشه درون پری دارم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۶۹ - باز از دل شیدائی، شوریده سری دارم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۷۲ - در کوی دوست با غم و باشیون آمدیم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۷۴ - اگر بگسستی از ما، غم نداریم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۷۶ - خیز ای بت شنگول و بده باده که مستیم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۷۸ - ز لعل دلکشت ای یارجانی مطلبی دارم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۸۰ - ایکاش که چون موی ابر روی تو افتم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۸۱ - با سر زلف پریش تو کشاکش دارم میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۹۴ - وقت سحر آمد اهل ترتیب سحر کن