غزل ۱۲۴۳ - اندرآ ای اصل اصل شادمانی شاد باش
غزل ۱۲۴۷ - عارفان را شمع و شاهد نیست از بیرون خویش
غزل ۱۲۴۸ - ساقیا بی‌گه رسیدی می بده مردانه باش
غزل ۱۲۴۹ - شده‌ام سپند حسنت وطنم میان آتش
غزل ۱۲۵۰ - به شکرخنده اگر می‌ببرد جان رسدش
غزل ۱۲۵۵ - اندک اندک راه زد سیم و زرش
غزل ۱۲۶۲ - گر جان به جز تو خواهد از خویش برکنیمش
غزل ۱۲۶۳ - سرمست شد نگارم بنگر به نرگسانش
غزل ۱۲۶۵ - آن مه که هست گردون گردان و بی‌قرارش
غزل ۱۲۷۲ - باز فرود آمدیم بر در سلطان خویش
غزل ۱۲۷۳ - ما به سلیمان خوشیم دیو و پری گو مباش
غزل ۱۲۷۵ - چون بزند گردنم سجده کند گردنش
غزل ۱۲۷۷ - خواجه غلط کرده‌یی در صفت یار خویش
غزل ۱۲۷۸ - یار درآمد ز باغ بی‌خود و سرمست دوش
غزل ۱۲۸۰ - جان من است او هی مزنیدش
غزل ۱۲۸۱ - ز هدهدان تفکر چو دررسید نشانش
غزل ۱۲۸۵ - شکست نرخ شکر را بتم به روی ترش
غزل ۱۲۸۷ - مباد با کس دیگر ثنا و دشنامش
غزل ۱۲۸۸ - چو رو نمود به منصور وصل دلدارش
غزل ۱۲۸۹ - دلی کز تو سوزد چه باشد دوایش؟
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
