غزل ۲۳۶۲ - ای دو چشمت جادوان را نکتهها آموخته
غزل ۲۳۶۶ - ای سراندازان همه در عشق تو پا کوفته
غزل ۲۳۶۷ - تا چه عشق است آن صنم را با دل پرخون شده
غزل ۲۳۷۳ - مشنو حیلت خواجه، هله ای دزد شبانه
غزل ۲۳۷۶ - صنما از آنچ خوردی بهل، اندکی به ما ده
غزل ۲۳۷۷ - ای خداوند یکی یار جفا کارش ده
غزل ۲۳۷۸ - صد خمار است و طرب، در نظر آن دیده
غزل ۲۳۸۴ - جستهاند دیوانگان از سلسله
غزل ۲۳۸۷ - پیغام زاهدان را، کآمد بلای توبه
غزل ۲۳۹۱ - بازآمد آن مغنی، با چنگ سازکرده
غزل ۲۳۹۲ - ای کهربای عشقت، دل را به خود کشیده
غزل ۲۳۹۵ - دیدم نگار خود را، میگشت گرد خانه
غزل ۲۴۰۱ - ای صد هزار خرمنها را بسوخته
غزل ۲۴۰۲ - باده بده ساقیا عشوه و بادم مده
غزل ۲۴۰۳ - ساقی جان غیر آن رطل گرانم مده
غزل ۲۴۰۴ - ای مه و ای آفتاب پیش رخت مسخره
غزل ۲۴۰۹ - که بوده است تو را دوش یار و همخوابه؟
غزل ۲۴۱۰ - مقام خلوت و یار و سماع و تو خفته
غزل ۲۴۱۱ - دلم چو دیده و تو چون خیال در دیده
غزل ۲۴۱۲ - چو مست روی توام ای حکیم فرزانه