غزل

صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۷ - هر گه بیفشانی برخ زلف سیاه خویش را صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۹ - از آن ندیده کسی آفتاب روی تو را صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۶ - گر نبینم روزی آن مهر جهان افروز را صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۹ - عشق تو با خاک ره ساخته یکسان مرا صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۴ - چند بچهره افکنی زلف سیاه خویش را صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۱ - بگشود تا به خنده لب نوشخند را صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۴۳ - بیا ساقی از یک دو جام شراب صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۴۴ - بتی کو عزم دوری داشت با من با منست امشب صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۴۶ - آنکه مانند تواش یار دل آزاری هست صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۵۸ - تا قبلهٔ من ابروی آن لعبت ترساست صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۶۱ - نتوان به مثل گفتن خورشید درخشانت صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۶۴ - ز بسکه دیر شد ای دوست انتهای فراقت صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۷۲ - تا شدم از گردش چشم تو مست صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۷۴ - چون خصر ره بچشمهٔ حیوانم آرزوست صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۷۶ - لب تو ریخت چنان آبروی آب حیات صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۸۲ - ساقیا بی تکلف آر شراب صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۸۶ - آنکه مانند تواش یار دل آزاری هست صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۹۴ - به غیر عشق توام ای صنم گناهی نیست صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۰۴ - ز بسکه دیر شد ای دوست انتهای فراقت صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۰۷ - نه خط بروی تو کمین میر کشور زنگ است