غنایی

اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۳۳ - از نرگس توام نظری ای پسر بس است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۵۱ - ز قامت تو چگویم که فتنها برخاست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۵۸ - گر زخم عشق بر دل مردم جراحت است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۷۲ - چراغ عشق من افروخت شمع خلوت دوست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۷۳ - گر بسوزد تن زارم بر من خار و خسی است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۸۳ - هرچند که یوسف بجمال از همه بیش است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۰۲ - عمرم همه با صوت نی و چنگ بسر رفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۱۱ - نوروز من از طلعت چون ماه تو عید است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۱۹ - گریه ام دید و چو گل از خنده آن مهوش شکفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۳۶ - از لطف اگرچه با سگ خویشت عجب خوش است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۵۸ - ناخورده می ز نرگس او دل خمار یافت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۷۲ - خوش آنکه دور فلک بر مراد من میگشت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۷۴ - این چه سروست که از گلشن جان خاسته است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۸۸ - صبر تلخ است و دوای من خونین جگر است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۰۸ - در زیر زلف روی تو چون گل شکفته است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۱۳ - با یکدم وصلت غم عالم نتوان گفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۱۴ - عتاب و ناز تو با من ز غایت خوبی است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۲۵ - گر کشد خصم بزور از کف من دامن دوست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۲۶ - یافت از یوسف پدر بویی اگر رویش نیافت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۵۲ - آن سرو ناز کز چمن جان دمیده است