فراق

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

جلال عضد غزلیّات شماره ۱۰۱ - من نشنیدم که خط بر آب نویسند جلال عضد غزلیّات شماره ۱۰۳ - آن را که غمی باشد و گفتن نتواند جلال عضد غزلیّات شماره ۱۵۲ - وقت صبوحی آن شوخ سرکش جلال عضد غزلیّات شماره ۱۸۱ - در آرزوی وصالت اگرچه با غم و دردم جلال عضد غزلیّات شماره ۱۹۰ - بخت برگشت ز من تا تو برفتی ز برم جلال عضد غزلیّات شماره ۲۳۵ - درد ما دوری درمان برنتابد بیش ازین قصاب کاشانی غزلیات شماره ۵۵ - شبم به محنت و روزم به هجر یار گذشت قصاب کاشانی غزلیات شماره ۶۶ - به رخ شکستن طرف کلاه بابت کیست قصاب کاشانی غزلیات شماره ۱۱۴ - سر در ره جانان فدا شد چه به جا شد قصاب کاشانی غزلیات شماره ۱۳۵ - وصالت بی‌کسان را جمله کس باشد اگر باشد قصاب کاشانی غزلیات شماره ۱۵۳ - به چشم عبرت اوضاع جهان گر، دیدنی دارد قصاب کاشانی غزلیات شماره ۱۶۵ - آب شد دل دست و پا از من نمی‌آید دگر قصاب کاشانی غزلیات شماره ۲۳۱ - من آن نخلم که چون در موسم حاصل ثمر ریزم قصاب کاشانی غزلیات شماره ۲۷۰ - سراپایم چمن شد بس گل حسرت دمید از من قصاب کاشانی غزلیات شماره ۲۷۴ - مرا که نیست دمی روح در بدن بی تو قصاب کاشانی غزلیات شماره ۲۷۷ - رفتی ز چشم و ماند به‌جا ماجرای تو قصاب کاشانی غزلیات شماره ۲۸۲ - شد از فراق توام قامت کشیده خمیده قصاب کاشانی غزلیات شماره ۲۹۳ - شود بس از نگاهی عارض آن تندخو رنگی غروی اصفهانی مدایح و مراثی ابی الحسن علی الاکبر سلام الله علیه شمارهٔ ۶ - ایضاً فی رثائه علیه السلام عن لسانها غروی اصفهانی غزلیات شماره ۹۸ - لالۀ روی تو را شمع جهان افروزم