شماره ۲۳۶ - چه شور است این که دل از دست آن نامهربان دارد
شماره ۲۵۴ - رفت از حریم دیده و دل را کباب کرد
شماره ۲۹۷ - ز هجرش جان به کار آمد نیامد
شماره ۲۴ - نمی دانم چه افتادست قسمت از قدر ما را
شماره ۱۹۶ - از یار سفر کرده کسی را خبری نیست
شماره ۲۹۰ - دمید صبح سعادت،که یار باز آمد
شماره ۳۱۳ - ز سوز و شوق تو از جان و دل بر آمد دود
شماره ۳۱ - دل و درد تو که صبر است و قرار است مرا
شماره ۵۳ - کی زدل بیرون کنم درد تمنای تو را
شماره ۲۵۳ - جمعیت جهان ز پریشانی من است
شماره ۳۸۵ - تا غمش در دلم قرار گرفت
شماره ۴۶۶ - بهار می رسد و برگ عیشها دارد
شماره ۵۴۲ - نه همین نامه چو شمع از خبرم می سوزد
شماره ۵۷۸ - همچو خس آیینه پرداز شرارم کرده اند
شماره ۶۳۸ - یاد چشمت چو پی غارت جان می آید
شماره ۷۳۲ - گر گمان وصل آن نامهربان می داشتم
شماره ۸۲۸ - صبر و شکیب دیده و جان و دلم از او
شمارهٔ ۴۹ - و له ایضا
بخش ۲۱ - نداهای جان پس از جدایی از تن
بخش ۴۷ - نامه نوشتن شیرین به خسرو به تعزیت مریم