فراق

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

فرخی یزدی غزلیات شماره ۴۹ - گر چه مجنونم و صحرای جنون جای منست فرخی یزدی غزلیات شماره ۸۵ - چون ز شهر آن شاهد شیرین شمایل می رود فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۵۴ - یاد باد آن شب که جا بر خاک کوئی داشتیم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۸۳ - بجز این مرا نماند، پس مرگ سرگذشتی سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۶ - شعله ور چون برق خواهم بی تو آه خویش را سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۱۰ - نصیبم باد یا رب وصل او دور از رقیب اما سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۲۵ - ماند آخر حسرت دیدار او در دل مرا سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۳۳ - چه منتی پر و بال شکسته بر سر ما سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۷۳ - بگذشت زجان هر کس و از آن سر کو رفت سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۷۷ - بر سر رحم آسمان و یار به کین است سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۸۳ - یاری مخواه از آن که به ما سازگار نیست سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۱۱۴ - گفتی دل نا شاد تو را شاد توان کرد سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۱۱۶ - ساقی بیار باده که ایام دی رسید سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۱۵۵ - ز آب چشم ماست کز دنبال محمل میرود؟ سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۱۶۲ - زین الم در دم مرگم المی بیش نباشد سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۱۶۵ - بازم از وصلش به جسم ناتوان جان کی رسد سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۱۸۵ - آورده ام بکف باز زلف نگار دیگر سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۲۱۶ - یار رقیب شد به فسون یار من دریغ سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۲۱۸ - بار در بزم وصال تو شب تار فراق سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۲۲۸ - در عشق چو باید که به ناچار بمیرم