فلسفه

عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۶۴ - چه دانستم که این دریای بی پایان چنین باشد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۷۸ - نقد قدم از مخزن اسرار برآمد عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۸۸ - عاشقان از خویشتن بیگانه‌اند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۲۸۹ - پیش رفتن را چو پیشان بسته‌اند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۱۶ - آنها که در حقیقت اسرار می‌روند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۱۷ - دل ز جان برگیر تا راهت دهند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۱۸ - قومی که در فنا به دل یکدگر زیند عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۱۹ - هر که سرگردان این سودا بود عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۲۱ - آن را که ز وصل او خبر بود عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۲۳ - آنچه نقد سینهٔ مردان بود عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۲۴ - عشق را پیر و جوان یکسان بود عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۲۵ - آنرا که ز وصل او نشان بود عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۲۷ - هر که را اندیشهٔ درمان بود عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۲۹ - هر که را ذره‌ای وجود بود عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۳۳ - کسی کو خویش بیند بنده نبود عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۳۷ - چه سازی سرای و چه گویی سرود عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۳۹ - هر گدایی مرد سلطان کی شود عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۵۰ - هر که را ذوق دین پدید آید عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۵۸ - گر نه از خاک درت باد صبا می‌آید عطار نیشابوری غزلیات غزل ۳۶۰ - صبح از پرده به در می‌آید