فلسفه

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۳۷ - به بی پروایی ما غافلان، تقدیر می خندد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۴۴ - دو روز عمر که خواه و نخواه می گذرد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۴۸ - در قید محبت دل ناشاد نباشد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۶۵ - حسن، شیرین را ازان می پرورد دایم به شیر سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۷۱ - صبا دعای مرا سوی می گساران بر سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۷۵ - ای که همچون آب خواهد خورد خاکت غم مخور سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۹۴ - قدم برون نگذارم ز آستانه ی خویش سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۹۹ - کار عاشق واژگون باشد ز سیر اخترش سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۰۲ - خوش آنکه باده ی ناب است مایه ی هوشش سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۰۷ - زخم دل کم نیست، سامان گر نباشد گو مباش سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۰۸ - شراب همچو گل و لاله خور ز ساغر خویش سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۱۶ - عقل نگذارد مرا یک دم ز دردسر خلاص سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۱۸ - نیست همچون گل مرا از باده بیهوشی غرض سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۲۱ - منم که ساخته ام سور با عزا مربوط سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۳۱ - ز تاب گل ز بس افروخت آشیانه ی مرغ سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۳۵ - کنم به جام می اوقات عمر چون جم صرف سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۳۷ - چو غنچه در گرهی بند، نقد خود ز تلف سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۳۸ - آتش به باغ زد ز خزان روزگار حیف سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۴۳ - چند باشد ز گلشن افلاک سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۴۷ - همچو آتش داردم ایام در زندان سنگ