فلسفه

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۵۳ - می کشان در انجمن چون حرف لعل او زنند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۵۷ - به عمر خضر تغافل ز بی نیازی کرد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۶۴ - گل ز رخسار تو رنگ و بو به دامن می کشد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۶۵ - آنکه چون گل غیر جام لعل دورانش نداد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۷۴ - سرم چو گوی به میخانه بی درنگ دود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۷۵ - کسی کو تا ز کار اهل همت سر برون آرد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۷۶ - جز خم می کو کسی تا چاره ی پیری کند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۷۷ - چه رنگ ها که ازین سیمتن شکسته شود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۸۲ - گل پی نکهت او دست دعا کرد بلند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۸۶ - شکفته گل ز بر خار ما همیشه رود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۸۷ - اهل میخانه گلاب از گل صهبا گیرند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۸۸ - جان فراوان است اگر جانانه ای پیدا شود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۸۹ - می تا به کی ز رنگم، در زیر ننگ باشد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۹۵ - برای طعنه ی ما این همه چه در جوشند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۹۶ - در سر کوی تو جمعند پریشانی چند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۰۰ - خروش فتنه ای از روزگار می آید سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۱۲ - نه همین تنها مرا چون شمع، آتش قوت کرد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۱۷ - هر طرف جلوه کند، روی به ما بنماید سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۳۰ - دل پی لاله رخان همچو صبا می گردد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۳۱ - چند روزه زندگی بر ما گرانی می کند