فلسفه

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۳۶ - دیگر بهار شد که هوا گلفشان شود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۴۵ - به راه شوق، خضر جستجو چه می داند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۴۶ - مژگان من وظیفه ی خوناب می خورد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۵۲ - ز بس اندیشه از آشوب ملک جم، نگین دارد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۵۴ - عاشق پرشکوه خاموش از تغافل می شود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۵۶ - ز می به آب فتادن مرا زیان دارد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۷۰ - شورش منصور را آخر سرم معراج شد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۸۱ - حریر شعله ی ما را در آب می بافند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۸۸ - دل حزین عجبی نیست کز نوا افتد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۹۳ - هیچ کس یک قطره آبم غیر چشم تر نداد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۹۵ - تیغ ما آلوده ی خون کسی از کین نشد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۰۱ - روز بی معشوق و شب بی جام گلگون می رود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۰۳ - یاد ایامی که بلبل چون من محزون نبود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۰۵ - چو می فروش به مینا شراب ناب کند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۰۸ - کار من خراب ندانم کجا رسد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۰۹ - فلک دایم به قصد مردم وارسته می گردد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۱۳ - خودپرستند بتان، خیل خدا نشناسند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۱۶ - خرم آن روزی که یاری جانب یاری رود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۴۴ - ز مرگم گر غبار غم که در دل بود، برخیزد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۴۸ - با عشق، کی مراتب امید شد بلند؟