محبت

ملک‌الشعرای بهار قصاید شمارهٔ ۱۶۰ - پیام به آشنا صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۰ - بی کسی کی خوار سازد زاده اقبال را؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۴۳ - مده از دست در پیری شراب ارغوانی را صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۷ - گریه از دل نبرد کلفت روحانی را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۹ - ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۰ - شکست نقش مرادست بوریای مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۷ - ز خون شکفته شود چون شراب شیشه ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۳۹ - طاقت کجاست روی عرقناک دیده را؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۰۷ - تا سوخت به داغ تو محبت جگرم را صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۱۰ - گمراه کند غفلت من راهبران را صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۳۶ - داغ سودا فارغ از فکر کلاهم کرده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۴۹ - شکر ما کوته زبان از کثرت احسان شده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۸۳ - شوق دل دیگر به آب تیغ مژگان تشنه است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۲۹۸ - عشق را حاجت به زور بازوی اقبال نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۸۵۹ - میگون لبی که مست و خرابم صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۹۶۹ - تا چشم من به گوشه عزلت فتاده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۰۱۹ - ما گر چه بسته ایم لب از گفتگوی دوست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۲۸ - پیچیدن سر از دو جهان افسر عشق است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۸۵ - از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۲۲ - نمی بندد کمر هر کس کز او زنار برگردد