قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲ - من در مرنجم و سخن من به قیروان
غزل ۵۵ - از بس که کشیدم از تو بیداد
غزل ۱۱۰ - عجب عجب که ترا یاد دوستان آمد
غزل ۱۹۲ - ای مسلمانان ز جان سیر آمدم
غزل ۱۹۳ - در دست غم یار دلارام بماندم
غزل ۲۰۰ - درد دل هر زمان فزون دارم
غزل ۲۳۷ - درمان دل خود از که جویم
غزل ۲۴۷ - شرم دار آخر جفا چندین مکن
غزل ۲۹۱ - با من اندر گرفتهای کاری
غزل ۳۰۹ - بیگناه از من تبرا میکنی
غزل ۳۱۰ - آخر ای جان جهان با من جفا تا کی کنی
غزل ۴۲ - مرادم ار چه نخواهد روا شدن ز شما
غزل ۴۶ - رخ خوب خویشتن را بچه پوشی از نظرها؟
غزل ۷۰ - چون گشت با تو ما را پیوند دل زیادت
غزل ۱۹۶ - چاره سگالیدنم فایدهای چون نکرد
غزل ۳۸۱ - بگشای ز رخ نقاب دیدار
غزل ۴۵۴ - من نخواهم برد جان از دست دل
غزل ۴۶۴ - ای سحری دعای من، در دلش آن جفا مهل
غزل ۵۱۷ - منازل سفرت پیش دیده میآرم
غزل ۵۴۱ - ای چاه زنخدانت زندان دل ریشم