غزل ۴۲۳۵ - دولت ز دستگیری مردم بپا بود
غزل ۴۲۴۵ - هر جا حدیث خامه من بر زبان رود
غزل ۴۲۸۰ - در شوره زار دانه اگر سبز می شود
غزل ۴۳۹۷ - تا چنددلت برمن مهجور نبخشد
غزل ۴۴۵۱ - فارغ بود از افسر زرین سر خورشید
غزل ۴۴۹۸ - دولت روشندلی زوال ندارد
غزل ۴۵۴۵ - فلک از ناله ما نرم نشد
غزل ۴۵۵۶ - بیشتر گردد دل نازک ز غمخواران فگار
غزل ۴۷۹۳ - ز خط چو یار رخ آل راکند سرسبز
غزل ۴۸۰۳ - سبک ز سینه ما ای غبار غم برخیز
غزل ۴۸۴۰ - دامگاه تازه ای پرواز را منظور بود
غزل ۵۱۳۳ - ز سوز عشق بود خارخار گریه شمع
غزل ۵۱۵۱ - دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغ
غزل ۵۲۰۰ - می شود خرج زمین چون میوه خام افتد به خاک
غزل ۵۲۰۴ - نیست نم در جوی من چون گردن مینای خشک
غزل ۵۲۰۶ - زخم ما را بستر آرام باشد از نمک
غزل ۵۲۲۶ - می زنم گرم زبس تیشه خود بر رگ سنگ
غزل ۵۳۷۵ - سرو چون با آن قد استاده می آید به چشم
غزل ۵۳۸۲ - رخت ازین دنیای پر وحشت به یک سومی کشم
غزل ۵۴۸۴ - ز گیرایی چنان گشته است بی برگ و نوا دستم