شماره ۱۰۹ - چشمم ز گریهٔ دل ناکام روشن است
شماره ۲۲ - هرچه آن می رود از حد سمک تا بسما
شماره ۲۴ - نمی دانم چه افتادست قسمت از قدر ما را
شماره ۳۴۸ - خانه ما روضه شد،چون مقدم رضوان رسید
شماره ۵۳۶ - در دل از شوق تو شوریست که نتوان گفتن
شماره ۱۳ - یک چند مرا پیر خرد گفتی پند :
شماره ۱۰ - سیرکن نو رسیده ما را
شماره ۵۴۳ - جنون هر لحظه چون تاکم به تارک خاک می ریزد
شماره ۵۸۹ - عشق اول بر دل غم پرور آتش می زند
شماره ۲۰ - همچو بلبل گر من بی دل زبانی داشتم
بخش ۶۵ - غزل گفتن باربد از زبان خسرو
شماره ۵۳ - مرگ هم در شب هجران به من ارزانی نیست
شماره ۴۷ - از زلف و رخت روز و شبم تیره و تار است
شماره ۱۲۱ - هر زمان دامن به خون بی گناهی تر کند
شماره ۱۳۳ - دانی که از کیم می وصلت به جام بود
شماره ۲۳۳ - این چه دام است ندانم که در آن افتادم؟!
شماره ۲۶۱ - چه غم گر در برش مهر خموشی بر دهن دارم
شماره ۲۸۹ - شبهای هجر خواب به چشم پر آب کو؟
شماره ۱۵ - گرچه کردی تو به یک بار فراموش مرا
شماره ۱۹ - فدا کردم به غمهای تو جان را