خاقانی : قطعات
شماره ۱۳ - شروان به باغ خلد برین ماند از نعیم
شروان به باغ خلد برین ماند از نعیم
نیر تبریزی : سایر اشعار
شماره ۷ - بسکه از آه سحر مشعله روشن کردم
بسکه از آه سحر مشعله روشن کردم
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۵۰ - رخت دل بدزدد نهان شود
رخت دل بدزدد نهان شود
ازرقی هروی : رباعیات
شماره ۱۲ - عقل تو به بخت رهنمای تو بسست
عقل تو به بخت رهنمای تو بسست
مجیرالدین بیلقانی : شکوائیه
شماره ۲۶ - هر دوست که اختیار ما بود
هر دوست که اختیار ما بود
ناصرخسرو : رباعیات
رباعی ۴ - با گشت زمان نیست مرا تنگ دلی
با گشت زمان نیست مرا تنگ دلی
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۳۷ - ساقی سرمست رندان می دهد جامی به من
ساقی سرمست رندان می دهد جامی به من
حزین لاهیجی : صفیر دل
بخش ۱۲ - سفیر خامهٔ بلند صریر به هوش افزایی مرزبانان حکمت پذیر
چنین است فرمان که حق را نهان
وفایی شوشتری : غزلیات
شماره ۱۴ - عشّاق اگر لقای ترا آرزو کنند
عشّاق اگر لقای ترا آرزو کنند
صامت بروجردی : غزلیات
شماره ۶۴ - دلی کز عشق مفتون نیست یا رب پر ز خونش کن
دلی کز عشق مفتون نیست یا رب پر ز خونش کن
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۶۴۳ - چینی هوسان عبرت مستور ببینید
چینی هوسان عبرت مستور ببینید
اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۹۲ - تا چند حدیث قامت و زلف و عذار
تا چند حدیث قامت و زلف و عذار
عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۱۶ - آن لب نمزم گرچه مرا آن سازد
آن لب نمزم گرچه مرا آن سازد
رودکی : قصاید و قطعات
شماره ۲ - به حق نالم ز هجر دوست زارا
به حق نالم ز هجر دوست زارا
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۸۶ - چشم همه را بر گل روی تو نگاه است
چشم همه را بر گل روی تو نگاه است
نیر تبریزی : سایر اشعار
شماره ۱۶ - هرزه گردی نه سزای چو تو شیرین پسر است
هرزه گردی نه سزای چو تو شیرین پسر است
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۰۱ - چو آن شوخ شب در دل زار گردد
چو آن شوخ شب در دل زار گردد
دقیقی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰ - چگونه بلائی که پیوند تو
چگونه بلائی که پیوند تو
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۷۹ - پیدایی او اگر چه باشد به کمال
پیدایی او اگر چه باشد به کمال
رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۴۹ - شرف یزدی
و هُوَ مولانا شرف الدین علی، در همهٔ فنون کمالات، قصب السبق از همگنان ربودی و مصاحب سلاطین گورکانیه بودی. احوال خجسته مآلش در تواریخ مسطور و تصانیفش بین المورخین مشهور. حسب الخواهش شاهرخ میرزا تاریخ ظفرنامه تألیف فرموده. غرض، در طریقت مرید سلطان حسین اخلاطی است. کتاب کنه المراد و حلل حقایق التهلیل و مواطن و شرح قصیدهٔ برده از آن جناب است. در سنهٔ هشتصد و پنجاه و شش در یزد وفات یافت. این چند بیت از اشعار فارسیّهٔ اوست: