سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۵۶ - الا ای صبا ساعتی بار بر
الا ای صبا ساعتی بار بر حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۴۵ - درکشوری که مهر و وفا می فروختند
درکشوری که مهر و وفا می فروختند سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۱۲ - خط تو که ننوشت کسی زآن سان خوش
خط تو که ننوشت کسی زآن سان خوش سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۶۰ - ای شده از پی جامه ز لباس دین عور
ای شده از پی جامه ز لباس دین عور سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۰ - در رخت می نگرم جلوه گه جان اینجاست
در رخت می نگرم جلوه گه جان اینجاست سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۱۰ - مه و خورشید اگرچه رخ نیکو دارند
مه و خورشید اگرچه رخ نیکو دارند سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۴۲ - چو دل عاشق روی جانان شود
چو دل عاشق روی جانان شود سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۶۵ - باری گر آمدی و نشد یار از آن تو
باری گر آمدی و نشد یار از آن تو سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۳۰ - ای مه و خور بروی تو محتاج
ای مه و خور بروی تو محتاج سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۴۰ - ای پسته دهانت شیرین و انگبین لب
ای پسته دهانت شیرین و انگبین لب عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۴۲ - اول همه نیستی است تا اول کار
اول همه نیستی است تا اول کار سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۰۳ - جانا بیا که مرا جان دریغ نیست
جانا بیا که مرا جان دریغ نیست سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۲۱ - آه درد مرا دوا که کند
آه درد مرا دوا که کند سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۵۶ - سحرگه سوی ما بویی اگر زآن دلستان آید
سحرگه سوی ما بویی اگر زآن دلستان آید سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۴۳ - چو دلبرم سر درج مقال بگشاید
چو دلبرم سر درج مقال بگشاید سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۱۱ - آن نکو روی که روی ازنظرم پنهان داشت
آن نکو روی که روی ازنظرم پنهان داشت سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۹۰ - گر نور حسن نبود رو کی چو ماه باشد
گر نور حسن نبود رو کی چو ماه باشد صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۱۶۵ - به عشق پاک کردم صرف عمر خود، ندانستم
به عشق پاک کردم صرف عمر خود، ندانستم سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۹۱ - آفتاب حسن را برج شرف شد روی دوست
آفتاب حسن را برج شرف شد روی دوست عطار نیشابوری : تذکرة الأولیاء
ذکر ابوعلی جوزجانی قدس الله روحه العزیز
آن عمده اولیاء آن زبدهٔ اصفیاء آن مقبول بامانت آن مخصوص به کرامت آن شیخ پنهانی ابوعلی جوزجانی رحمةالله علیه از کبار مشایخ و از جوانمردان طریقت بود و در مجاهده به کمال و او را تصانیف است در معاملات معتبر ومشهور و کلماتی مقبول و مذکور و مرید حکیم ترمدی بود و سخن اوست که قرارگاه خلق میدان غفلت است واعتماد ایشان بر ظن و تهمت و به نزدیک ایشان چنان است که کردار ایشان بر حقیقت است و سخنشان بر اسرار و مکاشفات.
شماره ۵۶ - الا ای صبا ساعتی بار بر
الا ای صبا ساعتی بار بر حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۴۵ - درکشوری که مهر و وفا می فروختند
درکشوری که مهر و وفا می فروختند سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۱۲ - خط تو که ننوشت کسی زآن سان خوش
خط تو که ننوشت کسی زآن سان خوش سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۶۰ - ای شده از پی جامه ز لباس دین عور
ای شده از پی جامه ز لباس دین عور سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۰ - در رخت می نگرم جلوه گه جان اینجاست
در رخت می نگرم جلوه گه جان اینجاست سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۱۰ - مه و خورشید اگرچه رخ نیکو دارند
مه و خورشید اگرچه رخ نیکو دارند سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۴۲ - چو دل عاشق روی جانان شود
چو دل عاشق روی جانان شود سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۶۵ - باری گر آمدی و نشد یار از آن تو
باری گر آمدی و نشد یار از آن تو سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۳۰ - ای مه و خور بروی تو محتاج
ای مه و خور بروی تو محتاج سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۴۰ - ای پسته دهانت شیرین و انگبین لب
ای پسته دهانت شیرین و انگبین لب عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۴۲ - اول همه نیستی است تا اول کار
اول همه نیستی است تا اول کار سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۰۳ - جانا بیا که مرا جان دریغ نیست
جانا بیا که مرا جان دریغ نیست سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۲۱ - آه درد مرا دوا که کند
آه درد مرا دوا که کند سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۲۵۶ - سحرگه سوی ما بویی اگر زآن دلستان آید
سحرگه سوی ما بویی اگر زآن دلستان آید سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شماره ۴۳ - چو دلبرم سر درج مقال بگشاید
چو دلبرم سر درج مقال بگشاید سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۱۱ - آن نکو روی که روی ازنظرم پنهان داشت
آن نکو روی که روی ازنظرم پنهان داشت سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۹۰ - گر نور حسن نبود رو کی چو ماه باشد
گر نور حسن نبود رو کی چو ماه باشد صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۱۶۵ - به عشق پاک کردم صرف عمر خود، ندانستم
به عشق پاک کردم صرف عمر خود، ندانستم سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۹۱ - آفتاب حسن را برج شرف شد روی دوست
آفتاب حسن را برج شرف شد روی دوست عطار نیشابوری : تذکرة الأولیاء
ذکر ابوعلی جوزجانی قدس الله روحه العزیز
آن عمده اولیاء آن زبدهٔ اصفیاء آن مقبول بامانت آن مخصوص به کرامت آن شیخ پنهانی ابوعلی جوزجانی رحمةالله علیه از کبار مشایخ و از جوانمردان طریقت بود و در مجاهده به کمال و او را تصانیف است در معاملات معتبر ومشهور و کلماتی مقبول و مذکور و مرید حکیم ترمدی بود و سخن اوست که قرارگاه خلق میدان غفلت است واعتماد ایشان بر ظن و تهمت و به نزدیک ایشان چنان است که کردار ایشان بر حقیقت است و سخنشان بر اسرار و مکاشفات.