نهج البلاغه : غرائب
ضرورت حفظ آمادگی رزمی
و في حديثه عليه‌السلام أنَّهُ شَيَّعَ جَيْشاً بِغَزْيَةٍ فَقَالَ اِعْذِبُوا عَنِ اَلنِّسَاءِ مَا اِسْتَطَعْتُمْ
ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۷۸ - ای هوار محمد!
دارد سرهنگ شهریار محمد
جامی : سلامان و ابسال
بخش ۲۷ - در مذمت زنان که محل شهوت موقوف علیه فرزندان است
چاره نبود اهل شهوت را ز زن
امیر پازواری : چهاربیتی‌ها
شماره ۹۸ - کِجِهْ تا کِجِهْ گِرْدِنُ و بوئه سٰامون؟
کِجِهْ تا کِجِهْ گِرْدِنُ و بوئه سٰامون؟
سعدی : رباعیات
رباعی ۲۷ - شب نیست که چشمم آرزومند تو نیست
شب نیست که چشمم آرزومند تو نیست
واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۳۰ - نه همین صبح از غمم پیر است
نه همین صبح از غمم پیر است
سیف فرغانی : قصاید و قطعات (گزیدهٔ ناقص)
شماره ۵۱ - ای ز عکس روی تو چون مه منور آینه
ای ز عکس روی تو چون مه منور آینه
نهج البلاغه : خطبه ها
روانشناسى طلحه و زبير
و من كلام له عليه‌السلام في ذكر أهل البصرة
سعدی : باب هفتم در عالم تربیت
حکایت - مرا در نظامیه ادرار بود
مرا در نظامیه ادرار بود
سعدی : قصاید
قصیده ۱۳ - هر چیز کزان بتر نباشد
هر چیز کزان بتر نباشد
پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
یاد یاران
ای جسم سیاه مومیائی
اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۱۲ - تا با خلقی تو بی گمان بی دینی
تا با خلقی تو بی گمان بی دینی
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۰ - ای با جفا در ساخته با ما نمی سازی چرا
ای با جفا در ساخته با ما نمی سازی چرا
نهج البلاغه : حکمت ها
سختی های دوستی اهل بیت علیهم السلام
مَنْ أَحَبَّنَا أَهْلَ اَلْبَيْتِ فَلْيَسْتَعِدَّ لِلْفَقْرِ جِلْبَاباً و قد يؤول ذلك على معنى آخر ليس هذا موضع ذكره
ملک‌الشعرای بهار : غزلیات
شماره ۹۱ - علی‌الصباح که بر طره‌ات زنی شانه
علی‌الصباح که بر طره‌ات زنی شانه
سعدی : باب اول در سیرت پادشاهان
حکایت ۲۶ - ظالمی را حکایت کنند که هیزمِ درویشان خریدی به حَیف
ظالمی را حکایت کنند که هیزمِ درویشان خریدی به حَیف و توانگران را دادی به طَرْح. صاحبدلی بر او گذر کرد و گفت:
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۷۰ - به قامت تو که تشویش سرو بستان است
به قامت تو که تشویش سرو بستان است
فضولی : غزلیات
شماره ۲۳۱ - گشت محرم در حریم وصل جانانم چراغ
گشت محرم در حریم وصل جانانم چراغ
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۹۸۸ - فسون صبر در دلهای پرخون در نمی گیرد
فسون صبر در دلهای پرخون در نمی گیرد
جامی : دفتر اول
بخش ۵۲ - جواب آن
گفت هر جا شد این شناسایی