ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴
مده هر دم سر آن زلف را تاب فرخی یزدی : غزلیات
شمارهٔ ۳۳
هرگز دلم برای کم و بیش غم نداشت صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۶۶۲
به دور لعل تو یاقوت از آب و رنگ افتاد قدسی مشهدی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱
تا ز رویش گلستان کردم نگاه خویش را صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۹۸۲
اسیر عشق تو دلتنگ از الم نشود ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شمارهٔ ۶٨٧
گفتند چو هست رزق مقسوم پروین اعتصامی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰
دانی که را سزد صفت پاکی؟ امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۱ - تتبع خواجه
در دست پیر میکده گلرنگ باده بود ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۷
دردی که ز من جان بستاند اینست ناصرخسرو : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۰
ای خوانده کتاب زند و پازند صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۴۷۷
شوق من قاصد بیدرد کجا می داند؟ امیر معزی : قصاید
شمارهٔ ۶۹
تاج دنیا و دین خداوند است مولوی : دفتر اول
بخش ۵۰ - باز ترجیح نهادن شیر جهد را بر توکل و فواید جهد را بیان کردن
شیر گفت آری، ولیکن هم ببین فریدون مشیری : تا صبح تابناک اهورایی
دوباره عشق...
دل خزان زده ام باغِ ارغوان شده است صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۳۶
نماند بر زمین هر کس به طینت خاکسار آمد اوحدالدین کرمانی : رباعیات الحاقی
شمارهٔ ۳۹
از عشق تو جان من جنون می بیند شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۹
بندهٔ ساقی ما شو تا شوی سلطان ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۵۷۸
سایه بر هر کس که آن سرو خرامان افکند ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شمارهٔ ۱۲۲
چون خواهم دل ز دلستان برگیرم طبیب اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۵
از سر زلف نگاری دو سه تاری دارم