کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۲۷۰
گردون چو غم زشت و نکومی نخورد اسیر شهرستانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۸
چه گویم با کسی راز دل دیوانه خود را مهدی اخوان ثالث : آخر شاهنامه
سر کوه بلند
سر کوه بلند آمد سحر باد همام تبریزی : رباعیات
شمارهٔ ۸
عشق تو که در دل آتش تیز افروخت مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۷۰۸
برخیز که ساقی اندر آمد فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۸۶
ای خوشتر از جان، آخر کجایی؟ عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۵۷
عشق واسطهایست میان عاشق و معشوق موجب پیوند میشود اما در سایۀ کرشمۀ معشوق نهانست گاه گاه از کمالی که در کار خود دارد از غمزۀ معشوق ناوکی بر کمان ابروی او نهد و بر هدف جان عاشق اندازد و این بمثل زخمی بود که هر دو کون سر آن نتواند بود: ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
آیین زرتشت
چنین گفت در گاتها زردهشت جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۰۲
درد دل خویش با که گویم صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۵۲
ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟ محمد بن منور : فصل سیم - در کرامات وی در حیات و وفات
حکایت شمارهٔ ۱
در کرامات وی کی بعضی در حال حیات برزفان مبارک او رفته است و بعد از وفات وی دیدهاند قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۴۰۵
عشق است که چرخ را برآمد به فراز امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۵۱۸
امشب سوی دوست راه گیریم بهاءالدین ولد : جزو اول
فصل ۳۶
هَلْ أَتی عَلَی الْإِنْسانِ آذر بیگدلی : رباعیات
شمارهٔ ۱۳۶
چند ای ظالم! بهر فریب دگران صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۳۳
صفای ساعدت نیلی شمارد دست موسی را سیف فرغانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۱
دلم از وصل تو ای طرفه پسر نشکیبد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۹۶
نمی داند مه نامهربانم ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۲
صبر دل آورد روی از عشق جانان در گریز غبار همدانی : مفردات
شمارهٔ ۲
از دست گلچین بی روی گل ماند
شمارهٔ ۲۷۰
گردون چو غم زشت و نکومی نخورد اسیر شهرستانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۸
چه گویم با کسی راز دل دیوانه خود را مهدی اخوان ثالث : آخر شاهنامه
سر کوه بلند
سر کوه بلند آمد سحر باد همام تبریزی : رباعیات
شمارهٔ ۸
عشق تو که در دل آتش تیز افروخت مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۷۰۸
برخیز که ساقی اندر آمد فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۸۶
ای خوشتر از جان، آخر کجایی؟ عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۵۷
عشق واسطهایست میان عاشق و معشوق موجب پیوند میشود اما در سایۀ کرشمۀ معشوق نهانست گاه گاه از کمالی که در کار خود دارد از غمزۀ معشوق ناوکی بر کمان ابروی او نهد و بر هدف جان عاشق اندازد و این بمثل زخمی بود که هر دو کون سر آن نتواند بود: ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
آیین زرتشت
چنین گفت در گاتها زردهشت جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۰۲
درد دل خویش با که گویم صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۶۵۲
ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟ محمد بن منور : فصل سیم - در کرامات وی در حیات و وفات
حکایت شمارهٔ ۱
در کرامات وی کی بعضی در حال حیات برزفان مبارک او رفته است و بعد از وفات وی دیدهاند قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۴۰۵
عشق است که چرخ را برآمد به فراز امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۵۱۸
امشب سوی دوست راه گیریم بهاءالدین ولد : جزو اول
فصل ۳۶
هَلْ أَتی عَلَی الْإِنْسانِ آذر بیگدلی : رباعیات
شمارهٔ ۱۳۶
چند ای ظالم! بهر فریب دگران صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۳۳
صفای ساعدت نیلی شمارد دست موسی را سیف فرغانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۱
دلم از وصل تو ای طرفه پسر نشکیبد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۹۶
نمی داند مه نامهربانم ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۲
صبر دل آورد روی از عشق جانان در گریز غبار همدانی : مفردات
شمارهٔ ۲
از دست گلچین بی روی گل ماند
