غزل ۱۹۰۰ - آیینه دار روی تو شرم و حیا بس است
غزل ۱۹۰۱ - خشتی مرا ز کوی تو در زیر بس است
غزل ۱۹۰۷ - از پیر گوشه گیری وسیر از جوان خوش است
غزل ۱۹۱۰ - ترک خودی مراد ز قطع مراحل است
غزل ۱۹۲۲ - احوال دل ز دیده خونبار روشن است
غزل ۱۹۲۴ - آسودگی به کنج قناعت نشستن است
غزل ۱۹۲۵ - آسودگی به گوشه عزلت نشستن است
غزل ۱۹۲۸ - از سینه صافی دل بی کینه روشن است
غزل ۱۹۴۰ - شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوست
غزل ۱۹۴۱ - شیطان دلیر تبر تو ز حال خراب توست
غزل ۱۹۴۳ - دامن به دست هر که دهی دستگیر توست
غزل ۱۹۴۵ - رزق وسیع در قدم میهمان توست
غزل ۱۹۴۸ - آدم نه ای و روضه رضوانت آرزوست
غزل ۱۹۷۳ - دل را ز کینه هر که سبکبار کرده است
غزل ۱۹۸۰ - با داغ عشق، شعله غیرت نمانده است
غزل ۱۹۹۷ - با عارض تو چهره شدن کار آینه است
غزل ۱۹۹۹ - غم را اگر برون ندهد سینه آینه است
غزل ۲۰۰۶ - برهان واصلان فنا آرمیدگی است
غزل ۲۰۱۲ - هر کس فشاند بر من پر شور پشت دست
غزل ۲۰۲۰ - از شش جهت به کعبه مقصد سبیل هست