اخلاق

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۸۷ - لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۰۵ - در وطن جوهر سخن خوارست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۰۹ - سر زهاد خشک بی شورست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۱۲ - ظلم فریادی از ضعیفان است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۱۵ - صدق، روشنگر ضمیر من است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۲۲ - در خون کشد نظر را حسنی که بی حجاب است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۲۳ - از خودگذشتگان را آیینه بی غبارست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۲۴ - از خود گذشتگان را آیینه بی غبارست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۳۲ - تن پرور از شهادت گر سر کشد عجب نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۴۰ - به چشم من فلک یک چشمخانه است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۴۱ - نه هر تن لایق تشریف شاهی است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۴۲ - در خودآرایی خطرها مضمرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۵۵ - حلقه آه مرا سپهر نگین است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۶۱ - غباری بجا از زمین مانده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۶۵ - چون گذارد خشت اول بر زمین معمار کج صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۶۶ - نیست روی عرق آلود به گوهر محتاج صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۶۸ - نیست با دیده ظاهر دل روشن محتاج صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۷۰ - به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاج صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۷۱ - تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۷۳ - دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچ