غزل ۲۴۵ - دل جز کجی ز زلف تو نامهربان ندید
غزل ۲۴۶ - تا دل دیوانه بود از عافیت دلگیر بود
غزل ۲۵۷ - زان چشم ندیدم که نگاهی بمن افتد
غزل ۲۶۶ - دل تمنای درد او دارد
غزل ۲۶۹ - اشک دمی جدائی از خانه تن نمی کند
غزل ۲۸۵ - دل فسرده نه دستی ز کار و بار کشید
غزل ۲۸۷ - بکن بیخ صبوری حسرت دیدار می آرد
غزل ۲۹۱ - نه زمی هر جا تنک ظرفی که برد از پا فتاد
غزل ۳۰۴ - گر بتحریر ستم نامه هجران آید
غزل ۳۱۴ - عیب را کی به پناه هنرم جا باشد
غزل ۳۱۸ - جز بمی هیچ دل از بند غم آزاد نشد
غزل ۳۱۹ - زپایم دهر خاری برنیاورد
غزل ۳۲۵ - گلشن کشمیر خارش گل بدامان می دهد
غزل ۳۲۹ - دلی دارم کزو دلها بسوزد
غزل ۳۳۰ - زخوان غیب یکنعمت نصیب ما و ساغر شد
غزل ۳۳۷ - پرپیچ و تاب و تیره بی امتداد بود
غزل ۳۴۱ - شمع این مسئله را بر همه کس روشن کرد
غزل ۳۴۶ - دل زغمخواران جز آئین جفاکاری ندید
غزل ۳۴۷ - تا تو رفتی جان دگر آمیزشی با تن نکرد
غزل ۳۵۵ - گاهی که سنگ حادثه از آسمان رسد