اندوه

کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۰ - تا پیش پای بیند دور از تو دیده ی ما کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۳ - اشک کواکب نگر چرخ غم اندود را کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۶ - بر سر خود می کند ویران سرای دیده را کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۲ - منم بکنج قناعت رمیده از درها کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۸ - قرار می برد از خلق آه و زاری ما کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۹ - با هر که بد شوی فکنی از نظر مرا کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۳ - تا خانمان ما همه بر باد داده آب کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۴ - باده در دور غمت بسکه نشاط افزا نیست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۵ - کسیکه مانده به بند لباس زندانیست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۵۶ - شکفت غنچه ولی موسم خزان منست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۶۳ - ابر را دیدیم چون ما چشم گریانی نداشت کلیم کاشانی غزلیات غزل ۶۷ - ضعفم مدد ز قوت صهبا گرفته است کلیم کاشانی غزلیات غزل ۷۵ - سردمهریهای دوران را تلافی از تبست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۷۸ - بملک حسن که فیضی ز آشنائی نیست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۱۰۰ - نخل امید ز بار افتادست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۱۰۳ - پاس وفا داشتیم، بی اثر افتاده است کلیم کاشانی غزلیات غزل ۱۰۸ - گنج دردش که بجز ناله نگهبانش نیست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۱۰۹ - کوهکن تعلیم خارا سفتن از استاد داشت کلیم کاشانی غزلیات غزل ۱۱۰ - دلم با چشم تر یکرنگ از آنست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۱۱۳ - تا نمی گریم چراغ دیده ام را نور نیست