غزل ۱۱۵ - بر دل ز بس غبار کدورت نشسته است
غزل ۱۱۶ - منم که تنگدلی باغ دلگشای منست
غزل ۱۲۹ - توبه کردم مستی از چشم بتان افتاده است
غزل ۱۴۳ - سیر گل امسال از تنهائیم دلخواه نیست
غزل ۱۴۴ - دیده چشم می پرستی دیده است
غزل ۱۵۱ - براه عشق تو جز اشک و آه با من نیست
غزل ۱۵۲ - این سطرهای چین که ز پیری بروی ماست
غزل ۱۵۳ - سیل در اقلیم ما پیرایه بند خانه است
غزل ۱۵۸ - دل بزیب و زینت دوران هنرپرور نبست
غزل ۱۶۵ - فراق همنفسان جان بیقرارم سوخت
غزل ۱۷۴ - ز آنهمه صبر و سکون در دل کف خوناب ماند
غزل ۱۷۷ - طره ات گر ز دل م صبر چنین خواهد برد
غزل ۱۸۳ - خاک غربت در مذاقم آبحیوان می شود
غزل ۱۸۵ - نشود اینکه ز دل اشک جگرگون نرود
غزل ۱۹۳ - هرگز سر شکایت من وا نمی شود
غزل ۱۹۷ - عشقت غمی از چاره و تدبیر ندارد
غزل ۱۹۸ - چشم از جهان که بست که آن دیده ور نشد
غزل ۲۱۵ - وداع ناشده دل حال صبر در هم دید
غزل ۲۲۲ - گر شبی دیده خونفشان نبود
غزل ۲۳۵ - چند در وصل تو دل حسرت دیدار کشد