تصوف

اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۵۹ - هر که مفلس گشت رسوای خلایق میشود اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۱۳ - هرچند که گفتم غم دل سود ندارد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۷۵۹ - به مهر او اثرم جز دریغ و درد نماند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۲۰ - ساقیا مستم لب خود از لب من دور دار اهلی شیرازی غزلیات شماره ۸۲۲ - توبه کردم از می و معشوق سرمستم دگر اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۰۳ - ره ز مستی بزنم باز به ویرانه خویش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۱۵ - خسته یی کان عنبرین مو بگذرد زود از سرش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۱۸ - خوش آن ساعت که آن ساقی نشاننم پیش خود مستش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۲۱ - بر مست خود به پیری و عمر تبه ببخش اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۲۷ - ماییم همچو مجنون استاد مذهب عشق اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۳۱ - عیبم مکن اگر (که) من هستم (خراب) عشق اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۳۲ - من چون خم صافی دلم گر غرقه ام در خون چه باک اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۴۱ - بزخم تیر تو جان رفت و خاک تن شد گل اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۴۶ - ما شیشه ناموس به میخانه شکستیم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۴۹ - سجده بردم به درش دوش چو تنها گشتم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۵۰ - گر صدهزار کاسه خون نوش میکنم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۵۴ - با هرگل نورسته که برخاست نشستیم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۵۷ - عالمی گر خون خورند از عشق ماهم میخوریم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۶۴ - در صحبت کس جام فراغی نکشیدیم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۷۳ - ماییم که در دیر خرابات مقیمیم