رنج

کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۱۴ - عیب را کی به پناه هنرم جا باشد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۱۹ - زپایم دهر خاری برنیاورد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۳۱ - مگو کسی بمن خاکسار می ماند کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۳۵ - در شکار دل ما دام دگر می باید کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۴۳ - گرم ز لطف سیه روز خود خطاب کند کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۵۶ - اجتناب از آهم آن مغرور خود سر می کند کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۶۲ - مرغ دلم که روشن ازو چشم دام بود کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۸۳ - خوش آن زمان که عتاب بهانه ساز نبود کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۹۱ - سر سودازدگان جنگ به افسر دارد کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۰۱ - دیده را کردی سفید از انتظار ما مپرس کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۰۲ - دوش در بزم تو دیدم ز دل خود سرخویش کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۰۷ - نبود عجب که باشد سرگشته صدهزارش کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۰۹ - بروی مرهم مرهم نهیم بر دل ریش کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۲۲ - هر آه حسرتی که به تنها کشیده ام کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۳۰ - آتش دیگ هوس از دل سوزان گیرم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۴۲ - منکه دور از وطنم عیش تمنا نکنم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۴۴ - از ثبات عشق دایم پا بدامن داشتم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۴۸ - فرصتی کو که دوای دل رنجور کنیم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۵۲ - هم جفای دوستان هم حور دشمن می کشم کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۵۶ - بدام عشق تو بیدانه مبتلا شده ام