غزل ۱۸۲ - تا بخت بد زهمرهی ما جدا شود
غزل ۱۸۶ - جور تو ز پی فغان ندارد
غزل ۱۹۵ - عیش در کلبه ما گوشه نشین می باشد
غزل ۱۹۶ - گر حق نگری لایق منصور نباشد
غزل ۲۰۰ - نه مرا خاطر غمگین نه دل شاد رسد
غزل ۲۰۴ - بخت بد جائیکه پای کینه محکم می کند
غزل ۲۱۱ - ساقی از تاب می آن لحظه که در می گیرد
غزل ۲۱۴ - بحال بد دل از چشم تر افتاد
غزل ۲۲۰ - مرغ دلم که خانه خرابی بجان خرید
غزل ۲۲۶ - چون وقت شد که کشت امیدم برآورد
غزل ۲۲۸ - دست از ساغر امید کشیدن دارد
غزل ۲۵۴ - خوش آنکه کنج غم خود بگلستان ندهد
غزل ۲۵۶ - گر سیل فتنه خیزد دل را چه مشکل افتد
غزل ۲۶۸ - ناخلف را بکسی فخر ز آبا نرسد
غزل ۲۷۲ - کسب کمال اهل جهان کسب زر بود
غزل ۲۷۸ - درین گلشن ز بدخوئی گل از آب روان رنجد
غزل ۲۸۲ - چند دل تلخی غم را شکرستان داند
غزل ۲۸۵ - دل فسرده نه دستی ز کار و بار کشید
غزل ۲۸۷ - بکن بیخ صبوری حسرت دیدار می آرد
غزل ۳۰۶ - بر لبم همچو جرس خنده فغان می گردد