رنج

جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۴ - از چشم کم مبین به تن ناتوان ما جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۷ - چشم بستن شمع سان بیتاب می سازد مرا جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۸ - به خون دیدهٔ حسرت سر رشته اند مرا جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۹ - ترا محرومی ارزانی زآغوش تپیدنها جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۵ - فلک به هرزه کمر بسته است جنگ مرا جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۸ - می کنند احباب بی معنی مکدر سینه را جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۳ - نه در وصال و نه هجران بود قرار مرا جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۷ - به نیروی محبت در کنار آرم میانش را جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۱۸ - دارد همیشه عشق سخن ناتوان مرا جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۳۰ - نمی دانم چرا با من به حکم بدگمانی ها جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۰۱ - همتم تا دست پر زور هوس پیچیده است جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۴۳ - مانده در جهل مرکب آنکه لوحش ساده است جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۵۶ - همین نه لاله به داغ تو ای سمنبر سوخت جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۹۷ - در دیاری که دلم عاشقی آموخته بود جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۳۱ - از لقای مه تسلی دیدهٔ مهجور نیست جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۶۶ - رقص او تنها نه گرم پیچ و تابم کرده است جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۶۹ - غافلی کز جور خواهی شیشهٔ دلها شکست جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۰۴ - شکوه عشق به پا سقف آسمان دارد جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۱۸ - عبث دل از غم آن شوخ کافرکیش می پیچد جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۲۷ - آینه بی یاری سیماب بی حاصل بود