شماره ۲۸۹ - شد عمرها و شورش عشقم ز سر نرفت
شماره ۲۹۰ - گرمی گریه به سودای تو دامانم سوخت
شماره ۳۱۱ - هما به طالع من بال و پر ز بوم گرفت
شماره ۳۳۵ - همه تن خون دل من همچو دهان زخم است
شماره ۳۳۸ - از مصلحت الفت به من پیر گرفته ست
شماره ۳۵۳ - بر ما دمی نمی گذرد بی شراب تلخ
شماره ۳۸۲ - مطلب بجز آزار ز مطلوب نباشد
شماره ۳۸۳ - مرا بر حاصل کس نیست امید
شماره ۳۸۶ - چشم خویشان را حسد از بس به دولت شور کرد
شماره ۴۰۷ - دلم آشفتگی در کار هرکس دید، می لرزد
شماره ۴۱۹ - زین چمن گر لاله ذوق از تاج شاهی می برد
شماره ۴۳۳ - می گریزد خوابم از جایی که مخمل می برند
شماره ۴۴۰ - عنان شکوه را در بزم او دست ادب پیچد
شماره ۴۴۳ - در ره شوق، دل از بیم خطر می لرزد
شماره ۴۵۵ - تنها من ضعیف ندارم بدن کبود
شماره ۴۶۴ - همای شوق من بر قاف همت آشیان دارد
شماره ۴۶۸ - ز گریه گشت مرا دیده ی خراب سفید
شماره ۴۷۸ - چه غم دارد مرا از خویش اگر محروم می سازد
شماره ۵۰۹ - فلک دایم به قصد مردم وارسته می گردد
شماره ۵۱۰ - مشکل که یاد ما به قدح نوشی آورد