رنج

اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۳۷ - شمع رخسار بتان خانه ز بنیاد بسوخت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۳۹ - بسکه هرجا صفت خون دل آشامی ماست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۷۷ - همچو چنگ افغان من بی زخم بیدادی نخاست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۱۱ - عندلیب از حسن گل افروختن داند که چیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۳۵ - هیچت ز خون ما غم روز جواب نیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۴۰ - مریز بی گنهم خون که جست و جویی اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۵۰ - مرا ز عشق نه عقل و نه دین دنیایی است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۵۱ - جان من در دوستی نامهربان می بینمت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۵۲ - آن سرو ناز کز چمن جان دمیده است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۶۹ - چون کوهکن با بیستون گفتم توانم راز گفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۸۶ - در خیال وصل جفا پیشه من است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۸۸ - کس بخود دلبسته آنزلف چون زنجیر نیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۹۶ - یار اگر زان رقیبان و گرزان من است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۱۴ - دوش از دیرم ملک در حلقه او را برد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۳۹ - هرچند آهنین دل ما ناز بیش کرد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۵۵ - خوبان دل گرم و نفس سرد چه دانند؟ اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۵۸ - زاهد، مرا که بیدل و دین آفریده اند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۶۸ - فصل بهار و خلق بعشرت نشسته اند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۹۱ - از صحبت ما درد کشان بازنخیزد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۰۷ - هر کدورت که نصیب من دلخسته شود