رنج

اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۱۶۰ - سرشک دیده دلیلست و رنگ چهره علامت اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۱۷۰ - باز بالای تو ما را در بلا خواهد نهاد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۱۷۶ - عشق و درویشی و تنهایی و درد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۱۸۸ - دل باز در سودای او افتاد و باری می‌برد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۱۹۰ - به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کرد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۰۰ - دوش بگذشت و دل از دور تماشایی کرد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۰۴ - هر کس که در محبت او دم برآورد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۱۴ - چو میل او کنم، از من به عشوه بگریزد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۱۹ - هر سحرم ز هجر تو ناله بر آسمان رسد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۲۴ - تا رسم جگرخواری پیش تو روا باشد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۳۳ - گدایی را که دل در بند یار محتشم باشد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۳۷ - هر که صید او شود با دیگری کارش نباشد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۴۶ - آن کس که دلیش بوده باشد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۴۷ - او همانا نابهٔ شبهای من نشنیده باشد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۵۱ - موسم گل دو سه روزست ،به سر خواهد شد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۶۲ - هرگز از عشقی مرا پایی چنین در گل نشد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۶۴ - کسی که چشمهٔ چشمش چنین ز گریه بجوشد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۶۵ - تا دل مجروح من عاشق زار تو شد اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۶۶ - نه آخر دل من خراب از تو شد؟ اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۲۸۱ - هر که در حلقهٔ زلف تو گرفتار بماند