شکایت از روزگار

بابافغانی غزلیات شماره ۱۶۴ - خواهم که بوسم آن لب و روهم نمیدهد بابافغانی غزلیات شماره ۱۹۸ - صبا برگ گلی سوی من مجنون نیندازد خیالی بخارایی مفردات شماره ۲ - دست فلک از پای درآورد مرا آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۱ - پند بیهوده مگو ناصح بیهوش را آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۶۷ - به رضاجوبی اغیار ز در راند مرا آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۶۱ - تا کی ای فتنه ایام زپا ننشینی سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۸ - مدعی کو تا چراغ محفلم بیند ترا سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۶ - جهان چه می به قدح ریخت بی خبر ما را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۹۳ - دیدم آخر به دست، جام طرب سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۲۸ - گدای کوی خراباتم و غمم این است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۲۲ - دلم بی طره ای آشفته حال است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۶۲ - دلم به سینه ز ننگ سخنوری خون شد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۶۴ - زخم ناسورم من و از لطف مرهم شرمسار سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۲۴ - نه می به جام و نه معشوق در کنار، چه حظ سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۸۷ - خوش آن روزی که می در هر چمن بی باک می خوردم سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۴۵ - تقدیر خدا را چه علاج است، گداییم اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۳۵ - زبخت بد جگرم از جفای اوریش است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۷۸ - بکوی میکده آخر سبوی ما بشکست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۵۲ - آن سرو ناز کز چمن جان دمیده است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۲۳ - از روزگار تیره دلم بر غبار چند؟